blogwolf

Met maar 20 dagen officieel verlof per jaar moet ik goed plannen wat ik er mee doe. Festivals, wat verlengde weekends, de eindejaarsperiode en dan is het meestal opgebruikt.

Vandaag heb ik echter het ondenkbare gedaan: ik heb deze namiddag verlof genomen… voor een film.

Als er een film uitkomt die ik echt in de bioscoop wil gaan zien, dan ga ik altijd rechtstreeks na het werk. UGC heeft meestal voorstellingen rond zes uur, ideaal dus.

Deze keer echter niet. De film in kwestie is Star Trek en UGC heeft vier voorstellingen per dag: half twee, vier uur, half acht en tien uur. Nieuw schema? Geen idee.

Aangezien ik geen fan ben van overvolle filmzalen is half acht geen optie. Tien uur ook niet, zeker niet op vrijdag. En dus ga ik proberen de voorstelling van half twee te halen. Lege zaal, here I come! Ik kijk er naar uit :)

Op de laatste ELR ging het over films. En op een gegeven moment kwam het gesprek op opgelopen trauma’s tijdens het kijken van films. Zoals afgehakte lichaamsdelen enzo. Dat deed mij terugdenken aan een film die ik vroeger bij de buren te zien heb gekregen. Ik heb geen idee van de titel, maar er is een bepaalde scène die mij altijd is bijgebleven. Een man staat in zijn badkamer, leunend op zijn wasbak zijn gezicht te bestuderen in de spiegel. Hij begint eerst langzaam, dan sneller en sneller op zijn gezicht te krabben. De spanning wordt opgebouwd met een freaky muziekje, bloed begint te stromen, zijn ogen vallen eruit enzovoorts. Tot hij bot bereikt en we plots weer zijn onbeschadigd gezicht te zien krijgen in de spiegel. De volgende shot is de wasbak waar nog net een klein beetje bloed wegstroomt.

Trauma’s jong!

Eentje om in ‘t oog te houden!

De nieuwste van Joss Whedon:

Teaser from Dr. Horrible's Sing-Along Blog on Vimeo.

Nice!