blogwolf

Afgelopen weekend ben ik voor de allereerste keer naar de “koningin der Leuvense festivals” geweest. En dat het plezant was!
Sommige dingen vond ik echter onlogisch. Het feit dat je van de ‘backstage’ (het Marktrock Café waar geen bal te doen was) geen doorgang had terug naar de Oude Markt bijvoorbeeld.

In ieder geval, vlak na aankomst in Leuven heb ik de laatste tonen van Flip Kowlier moeten doorstaan om mijn bandje te gaan halen, waarna we gaan eten zijn in de Quo Vadis – the best pizza in town. Terug op de Oude Markt gekomen was Milow zijn laatste nummers aan het inzetten, waarvan eentje met de hese stem van Sarah Bettens. Een verbetering… maar niet echt. Niks voor mij dus.
Eventjes de Charlatan ingedoken om daarna Raymond Van het Groenewoud en zijn straffe mannen aan het werk te zien. Dat viel verwonderingswaardig best mee! Het feestje werd doorgezet op Soulsister en ik moet toegeven: de Michiels en de Leyers kunnen het nog altijd :P

Eindelijk kwam dan de band waar we eigenlijk voor hebben betaald: Hooverphonic. Toen Geike haar kweek opentrok had ik even een “I’m not worthy”-moment, maar dat werd ruimschoots tenietgedaan door Alex Callier zijn arrogantie. Begrijp me niet verkeerd: de mens maakt goeie muziek, maar ik wou dat hij het niet zo wist. Ik heb alleszins wel van het concert genoten.

Ik was wel curieus naar Peter Van de Veire zijn Love Show, want hoewel ik de mens niet kan uitstaan ’s morgens, moeten zijn fratsen toch wel beter overkomen op het grote podium, nichtwahr? Even blijven plakken dus. De DJ van dienst was goed, dus we hebben heel de ‘meer seks dan love’-show helemaal uitgezeten.

Misschien toch voor herhaling vatbaar :)