blogwolf

Men neme:

• de grootste discotheek van Parijs (La Locomotive, onder de Moulin Rouge)
• 17 bands, waaronder kleppers als Cinema Strange, Inkubus Sukkubus, Violet Stigmata en Katzenjammer Kabarett
• een expo van artiesten en fotografen

en men krijge het Festival de l’Erebe. Foto’s alhier, onbewerkt (geen tijd voor).

Eerst en vooral, parkeren in Parijs doe je best in een overdekte garage. De Fransen zijn niet tuk op auto’s met buitenlandse nummerplaten (en zeker niet als het een Duits merk is ;)). Er zijn verscheidene 24u/24 parkings in en rond Parijs.

La Locomotive kan ik in één woord beschrijven: indrukwekkend!! Het ‘underground’-podium (la petite loco) was eigenlijk wel te klein voor de bands die veel aantrek hadden, dus daar was het wel af en toe wringen voor een plaatsje. Voor de main stage was wat meer plaats, maar ademruimte had je vooral op het derde niveau, waar de artiesten hun expositie- en verkoopruimte hadden. Het enige wat ik een beetje miste was een of andere merchandise-stand. De bands mochten zelf hun cd’s verkopen, maar moesten dan wel ergens zelf een plaatsje zoeken. Buiten dat was er op de organisatie helemaal niets aan te merken. Behalve misschien dat de drank wat goedkoper mocht. Vier euro voor een pint of een cola vind ik er een beetje over. Vooral omdat het Heineken was :/

De eerste band die we zagen zette al onmiddellijk de toon: Liturgy Of Decay bracht een sterke set met melancholische zang en sferische muziek. Gothic rockers Voices Of Masada brachten een redelijke show, maar ze mogen nog wat aan hun présence werken. De muziek zat echter wel ok. Even naar de main stage om enkele nummers van Masnada mee te pikken, maar dat was niet echt voor mij. Urban Dance Squad-achtige muziek met zeer veel nu-metal invloeden. Dan maar terug naar het klein podium voor Deadchovsky. Zeer leuke muziek, maar de zanger kan serieus kwelen. Een kattenkoor kan er niet tegenop. Vlug (Quick) iets gaan eten om dat één van de beste bands van de avond te aanschouwen: Katzenjammer Kabarett! Zowel Herr Katz, Mary Komplikated als Klischee zetten hun beste beentje voor en de zaal explodeerde zowat. Ze komen trouwens naar België! Meer info onderaan ;) De volgende band evenaarde het succes van de Katzenjammer Kids: Violet Stigmata deed de vloeren trillen tot aan de main stage :) Vette gitaarriffs met ondersteunende keys, zo willen we het graag! De ontdekking van de avond gebeurde echter op de main stage. Collection D’arnell-Andrea combineert strakke beats met rockmuziek en strijkers. Frontvrouw Chloé Saint-Liphard heeft weinig tot geen podiumprésence, maar heeft wel een dijk van een stem! Er stonden nog verscheidene bands op het programma, maar de laatste begon pas om twintig na twee (ten vroegste) en een autorit van vier uur is geen lachertje. Last but certainly not least trakteerde Cinema Strange ons op een prachtconcert, waarbij ze hun doorgang in Waregem vorig jaar lieten verbleken. Als ik ze nog eens kan zien, met alle plezier!

TIP! Op 27 en 28 juli vind in Waregem het Gothic festival plaats. EBM-kleppers Front 242 en Nitzer Ebb voeren een line-up aan om duimen en vingers bij af te likken! Aanraders: All Gone Dead, Kirlian Camera, Katzenjammer Kabarett, Inkubus Sukkubus, …

Een dagje/avondje/nachtje Parijs. Meer bepaald op het Ile de France. La Locomotive, here we come!

De man stapte de nachtwinkel binnen en liep rechtstreeks naar achter. Zijn oog gleed over de verschillende rijen sterke dranken, waar hij uiteindelijk de allerduurste uitkoos. Hij wandelde naar de kassa en zetten de fles whiskey op de toog. De Pakistaanse eigenaar bekeek hem van top tot teen en zei dan: “should I wrap it up?”. De man gromde, niet zonder een tikje bitterheid, dat hij het zo zou meenemen. De kassier rekende af en volgde de man met zijn ogen toen die richting uitgang wandelde. Buitengekomen bleef hij even staan om diep in te ademen. Vandaag was een rotdag, en vanavond zou het nog erger worden. Plotseling botste er iemand tegen hem aan. Een verstrengeld koppeltje wandelde hem giechelend voorbij. De man dacht bij zichzelf dat ze 14 februari beter de dag van de onnozele kinderen hadden genoemd. Met een bezwaard gevoel wandelde hij naar huis.

Neen, ik ben niet depressief, gewoon nogmaals met mijn neus op de feiten gedrukt.