blogwolf

maar het was er wel één uit de “super”-categorie.

Vrijdag verjaarde mijn soulmate Lavos en zijn vriendin had mij en wat andere vrienden als verrassing uitgenodigd bij hen thuis. Een fles wijn, TV-tunes raden en pizza verorberen, wat wil men meer? Op sommige momenten dachten we terug aan “the good ol’ days”, alsof we twee zeventigers waren :P Nu ja, een kwart eeuw worden is niet niks en binnenkort is het aan mij.

Zaterdag was het dan tijd voor de langverwachte barbecue met kampvuur. Initiatiefnemer was Jeroen en het feest vond plaats op een privéterreintje midden in de bossen van Kaprijke/Lembeke. The middle of nowhere dus. Tot mijn grote schande moet ik bekennen dat het al vele jaren geleden was dat ik nog eens in een echt bos was geweest. Het was ook een beetje ‘back to basics’: er stond een klein huisje op het terrein met minimale electriciteit, geen stromend water en het toilet was een authentiek outhouse. We waren uiteindelijk met 21 mensen, wat net te veel is om écht gezellig te zijn (kliekjesvorming, weet je wel), maar het eten was lekker en het kampvuur was goed. Meer moet dat niet zijn denk ik dan :)
Het was eerst niet duidelijk hoe groot dat huisje was, maar we konden toch met z’n allen binnen slapen. Redelijk ongemakkelijk echter, dus ik heb niet goed geslapen (en nee, het was niet van de drank, ik had maar twee glazen Chouffe op!)
Zondagmorgen op een redelijk uur opgestaan voor den opruim. Het blijkt dat 17 kilo vlees toch net iets te veel is voor 21 man (waaronder één vegetariër en twee die niets aten). Er was nog drie kilo vlees over en een hele koelkast pintjes. Nu ja, dat heb je wanneer ik niet meedrink he :P

Zondagmiddag ben ik dan zowat in mijn zetel gecrashed, en ik kon er niets aan doen, maar een gevoel van melancholie kroop over me heen. Het feit dat we vrijdag herinneringen ophaalden deed me terugdenken aan vrienden die me nauw lagen en die ik uit het oog ben verloren. Soms verweeft een leven zich met anderen, om later terug gescheiden te worden. Toch ben ik blij dat ik nog af en toe tijd kan maken om met “ol’friends” uit te hangen. Want zeg nu zelf: wie kan er nu nog samen met een klasgenootje uit de kleuterklas verhalen vertellen uit die tijd?