Breakdown
Yep het is zover, mijn lichaam is zowat gecrashed. Twee en een half weekend van veel zuipen en weinig slaap hebben ervoor gezorgd dat ik vandaag zo ziek ben als de pest. Het erge is dat ik niet kan zeggen wat ik net heb maar ik heb voor de zekerheid alvast alle afspraken voor de rest van het weekend afgezegd. Filmpjes kijken en uitrusten, meer gaat er niet meer inzitten.
Het begon eigenlijk gisteren al: vrijdagavond, -nacht, en -morgen heb ik dus doorgebracht op …And now for something completely different, en ik ben gisteren pas om kwart voor vier opgestaan. Ik voelde me compleet voos maar had weinig tijd om me in zelfmedelijden te wentelen omdat de maten om vier uur kwamen aanbellen voor naar de film te gaan. Een kleine waarschuwing op voorhand had welkom geweest maar no worries: snel gedouched, aangekleed, de auto in en richting Metropolis. Eerste film op het programma: Slither. Voorgesteld als de new and improved Shaun of the Dead, was het eigenlijk een compleet ander genre van film. De eerste helft leek het erop dat er eindelijk nog eens een deftige horrorfilm gemaakt was, maar vanaf dan zijn ze compleet de B-film toer opgegaan. Blood and gore, allemaal goed en wel, maar als het niet meer geloofwaardig is hoeft het voor mij ook niet meer (toegegeven, aliens die een persoon overnemen, mensen die uitrekken tot ze een schuur groot zijn enzovoorts is sowieso weinig geloofwaardig, maar kom). Pluspunten van de film: Nathan Fillion van Firefly en Serenity-faam heeft nogmaals bewezen dat hij eigenlijk niet zo’n slecht acteur is; de humor zat goed, met een vloekende en klungelende burgemeester als hoogtepunt en de aliens waren op zijn minst redelijk weergegeven. Minpunt: ze hadden er de beste horrorfilm in jaren van kunnen maken, maar ze moesten nu eenmaal over the top gaan.
Snel iets gaan eten in de Quick (het is tenslotte fast food) en dan een uurtje of twee blijven zitten om te wachten op de laat-avondvoorstelling van Silent Hill. Ik heb er opzettelijk geen reviews van gelezen of trailers van gezien omdat ik de film onbevooroordeeld wou ondergaan. Game-to-movie adaptaties zijn tenslotte al meer de mist ingegaan (Dungeons and Dragons anyone?). Dit was echter de perfecte vertaling! Een meesterlijke thriller met de nodige horror-elementen en bij tijden heb ik mij echt ongemakkelijk gevoeld onder al de suspens. Na de voorstelling wijselijk genoeg niet onmiddellijk gaan slapen maar eerst iets compleet anders gedaan om mij terug naar the real world te krijgen. Hoewel de film eigenlijk redelijk traag op gang kwam zat er na een tijdje toch genoeg vaart in het verhaal om te blijven boeien. En al vind je het genre helemaal niks, je moet hem zeker gezien hebben, al was het maar voor de vormgeving. Ik heb nog nooit zo’n spooky ghosttown gezien!