blogwolf

Yep het is zover, mijn lichaam is zowat gecrashed. Twee en een half weekend van veel zuipen en weinig slaap hebben ervoor gezorgd dat ik vandaag zo ziek ben als de pest. Het erge is dat ik niet kan zeggen wat ik net heb maar ik heb voor de zekerheid alvast alle afspraken voor de rest van het weekend afgezegd. Filmpjes kijken en uitrusten, meer gaat er niet meer inzitten.

Het begon eigenlijk gisteren al: vrijdagavond, -nacht, en -morgen heb ik dus doorgebracht op …And now for something completely different, en ik ben gisteren pas om kwart voor vier opgestaan. Ik voelde me compleet voos maar had weinig tijd om me in zelfmedelijden te wentelen omdat de maten om vier uur kwamen aanbellen voor naar de film te gaan. Een kleine waarschuwing op voorhand had welkom geweest maar no worries: snel gedouched, aangekleed, de auto in en richting Metropolis. Eerste film op het programma: Slither. Voorgesteld als de new and improved Shaun of the Dead, was het eigenlijk een compleet ander genre van film. De eerste helft leek het erop dat er eindelijk nog eens een deftige horrorfilm gemaakt was, maar vanaf dan zijn ze compleet de B-film toer opgegaan. Blood and gore, allemaal goed en wel, maar als het niet meer geloofwaardig is hoeft het voor mij ook niet meer (toegegeven, aliens die een persoon overnemen, mensen die uitrekken tot ze een schuur groot zijn enzovoorts is sowieso weinig geloofwaardig, maar kom). Pluspunten van de film: Nathan Fillion van Firefly en Serenity-faam heeft nogmaals bewezen dat hij eigenlijk niet zo’n slecht acteur is; de humor zat goed, met een vloekende en klungelende burgemeester als hoogtepunt en de aliens waren op zijn minst redelijk weergegeven. Minpunt: ze hadden er de beste horrorfilm in jaren van kunnen maken, maar ze moesten nu eenmaal over the top gaan.

Snel iets gaan eten in de Quick (het is tenslotte fast food) en dan een uurtje of twee blijven zitten om te wachten op de laat-avondvoorstelling van Silent Hill. Ik heb er opzettelijk geen reviews van gelezen of trailers van gezien omdat ik de film onbevooroordeeld wou ondergaan. Game-to-movie adaptaties zijn tenslotte al meer de mist ingegaan (Dungeons and Dragons anyone?). Dit was echter de perfecte vertaling! Een meesterlijke thriller met de nodige horror-elementen en bij tijden heb ik mij echt ongemakkelijk gevoeld onder al de suspens. Na de voorstelling wijselijk genoeg niet onmiddellijk gaan slapen maar eerst iets compleet anders gedaan om mij terug naar the real world te krijgen. Hoewel de film eigenlijk redelijk traag op gang kwam zat er na een tijdje toch genoeg vaart in het verhaal om te blijven boeien. En al vind je het genre helemaal niks, je moet hem zeker gezien hebben, al was het maar voor de vormgeving. Ik heb nog nooit zo’n spooky ghosttown gezien!

Dit was de naam van de eerste Antwerpse fuif georganiseerd door Serge en Eline. Plaats van de misdaad: de Trein der Traagheid in het hartje van de stad. Het principe borduurde voort op de succesvolle Leuvense fuif Goths Go Gaga: alles kan; alles mag. Met vrije inkom, snoep en drankbonnetjes aan 5 euro voor 3 was het ook één van de goedkoopste fuiven waar ik ooit aanwezig ben geweest. In het begin leek het erop dat de fuif al gedaan was voor ze eigenlijk begonnen was, maar in de loop van de avond is er toch zo’n 30 man binnengedruppeld. De muziek was gevarieerd en bij tijden lekker fout, en menig zwartzak heeft zich compleet gegeven op hits zoals ‘Captain Jack’ (Captain Jack), ‘Born Slippy’ (Underworld) en ‘Crucified’ (Army Of Lovers). Er werd gedronken en gedanst tot in de vroege uurtjes.
De nieuwe eigenaar van de Trein der Traagheid mag zich verwachten aan meer fuiven: we zijn van plan om in het najaar weer een Another World-fuif te geven en er zowaar (proberen) een twee-maandelijks event van te maken. Fingers crossed dus.

Ok, ik loop het risico hier afgeschilderd te worden als een harteloze zak, maar dan moet dat maar.

Een paar weken geleden is Joe Van Holsbeeck (een BV tegen wil en dank waarschijnlijk) neergestoken in het Brussels Centraal Station omdat hij zijn iPod niet wilde afgeven (zo zie je maar, een iPod zuigt).

Tijdens het gebeuren: niemand kijkt om, niemand helpt, de jongen sterft in het ziekenhuis aan zijn verwondingen.

Na het gebeuren: 80.000 mensen komen de straat op in een stille mars, enkel onderbroken door applaus. Applaus for God’s sake!! “Om de ouders een hart onder de riem te steken.” Juist. Proficiat kerel, uw zoon is dood. Dat is wat ik daaronder versta.

Enkele dagen geleden kreeg ik dan volgende mail:

“Hey,
Neem even de tijd om deze mail te lezen en doe alsjeblieft ook de moeite om te doen wat er gevraagd wordt.
Vorige week woensdag (12 april) werd een jongeman van 17 jaar neergestoken voor de ogen van een massa mensen.
Deze jonge Belg werd in het Centraal Station van Brussel neergestoken door Noord-Afrikanen voor een domme mp3-speler.(De daders kregen rustig de kans te gaan lopen)
Donderdag 13 april overleed deze jongeman omstreeks 21.00 uur in het ziekenhuis St-Pierre aan zijn verwondingen. Deze jongen STIERF een nodeloze dood omdat niemand het lef had te
reageren!
Dat een medemens op zo’n manier afgemaakt kan worden kan er bij mij al niet in! Maar dat niemand in zo’n druk station het lef heeft te reageren en zo een mensenleven te sparen (of op zijn minst een dader te klissen) maakt me zo mogelijk nog misselijker!!!
Deze jongeman werd elke kans op een toekomst brutaal ontnomen! Hij stierf een veel te vroege en wrede dood. En waarom?! Om een idiote mp3-speler!
Godfried Danneels stelde het al in zijn toespraak en ik vraag het u hier nog
eens: Is het al zover gekomen dat een mensenleven slechts een mp3-speler waard is?
Het is te laat om deze jongeman zijn leven te redden, maar je kan wél laten zien dat je vindt dat dit NIET door de beugel kan en dat je aan hem, zijn familie en vrienden denkt in deze moeilijke tijden.
Zet een roosje of R.I.P. (Rest In Peace) voor je nickname op MSN, het kost je slechts enkele seconden tijd. Dit is echt géén moeite!
Denk aan de mensenlevens die je misschien spaart, want wie zegt dat het
volgende keer je geliefde niet is?
Ik stuur dit niet zomaar en dit is GEEN fabeltje! Ik ben er persoonlijk mee geconfronteerd. Na een dagje shoppen in Brussel kwam ik samen met mijn familie nietsvermoedend aan het station aan. We troffen daar een chaos van politiemensen, ambulance, brandweer ed. Ik heb de ambulance zien wegrijden en heb zélf het bloed zien liggen!!
Het heeft mij enorm geraakt dat blijkbaar voor vele mensen een mensenleven deze dagen niet meer waard is dan een mp3-speler en niemand het nodig vond deze jongeman een eerlijke kans op een toekomst te gunnen!
Dus ALSTUBLIEFT, laat weten dat je niet wil dat dit nog gebeurt
en zet dat roosje of de R.I.P. voor je nickname! Of is voor jou een mensenleven minder waard dan een mp3-speler misschien?!?

Vriendelijke groeten,
Nathalie Van Rompay

Stuur dit aan IEDEREEN die je kent en denk even aan dat
mensenleven dat zo bruut aan zijn einde kwam.”

Alsof die jongen er nu iets aan heeft dat een bende wildvreemden een roos in hun nickname zetten!
Mocht het mij ooit gebeuren: gelieve niet op straat te komen na mijn dood, maar tot mijn hulp komen terwijl ik word aangevallen!

Ik kreeg op de koop toe nog de commentaar dat ik geen burgerzin bezat omdat ik niet naar Brussel ben getrokken zondag. Kijk eens in je eigen hart en geef verdomme toe dat het enige wat je denkt is “Ik ben blij dat ik het niet was”.